<p><em>Księga Jonasza</em> jest jedną z ksiąg prorockich <em>Starego Testamentu</em>; opowiada ona historię człowieka, kt&oacute;ry ucieka przed Bogiem, sprzeciwiając się Jego wezwaniu do głoszenia przesłania w Niniwie. Ostatecznie <em>Jonasz</em> zostaje wrzucony do morza i połknięty przez wielką rybę, w kt&oacute;rej wnętrzu przebywa przez trzy dni. W <em>drugim rozdziale Jonasz</em>, znajdując się w brzuchu ryby, woła do Boga o wybawienie.</p>
<p><strong>Wdzięczność jako odpowiedź na wybawienie</strong></p>
<p><em>Werset 10</em> wyraża uwielbienie i wdzięczność wobec Boga za Jego wybawienie. Jonasz uznaje, że jedynie dzięki Bożemu miłosierdziu i mocy został uwolniony z ryby i otrzymał kolejną szansę na wypełnienie swojej misji. Głos uwielbienia jest ofiarą składaną Bogu w uznaniu Jego łaski i miłości.</p>
<p><strong>Znaczenie dotrzymywania obietnic złożonych Bogu</strong></p>
<p>Jonasz zobowiązuje się r&oacute;wnież do realizacji tego, co zadeklarował Bogu w <em>wersecie 10</em>: <em>&bdquo;Ale ja z głosem dziękczynienia będę ci składał ofiary, wypełnię to, co ślubowałem&rdquo;</em>. Wynika z tego, że składanie uwielbienia nie jest jedynie aktem słownym; wiąże się ono z konkretnymi czynami, zgodnymi z tym, o co prosił B&oacute;g.</p>